Assalamualaikum…
Hidayah dari Allah
boleh datang pelbagai cara, bagi saya Allah datangkan situasi berbeza2 sampai
lah saya berpikir “untuk apa saya hidup sebenarnya??”…
Here da story begins,
dari sekolah lagi, time tu bljar add math..sy ingt lagi..sy rasa ada something
bergerak2 between pusat n perut…time tu kebetulan hari Rabu..which is sy pernah
terbaca yang tanda2 kematian gerak2 di pusat hari rabu…time tu jgk, saya
automatically being paranoid…siapa yang tak takut mati?? Saya pun rasa
mengeletar tubuh badan seolah2 nyawa bagai dirampas pada bila2 masa
shja…bayangkan betapa tkutnya saya, and I kept asking my friends,my mum, my
ustaz about death…
Sampai lah satu tahap
saya menngis xhenti2,makan tak,tidur xlena…terjaga2…bayangkan sekelip mata
sahaja Allah rasakan takut teramat sgt dlm hati manusia..Ingt Allah sentiasa,
sebb tu kalau kite pkir tentang kematian hari2 dosa pun tkut nk buat…at that
time I kept thinking about how I can survive alone in the grave..when malaikat
asking about amalan,ibadah solat…Im really scared! Sampai saya nak keluar rumah
pun sy akan cover aurat samahu2nya…berminggu jugak sy jadi macm tu…Last2 sy dah
boleh terima kenyataan, mati itu pasti! Tapi kita xboleh jangka kematian sbb
itu rahsia Allah…sy tahu Allah syngkan saya…Allah nk bagi saya berpikir apa
yang baik apa yang buruk…
Sampai lah saya
sambung study di matrik, sy mengaku, I was came from school which is you have
to wear “tudung labuh” tapi bukan Islamic school…tpi lebih memntingkan sahsiah
diri…time skolah dulu sy just pakai mengikut peraturan…and sy yakin masih ramai
pelajar sekolah sekarang yang tak paham sebenarnya concept pakaian yg mereka
pakai..kenapa kena pakai mcm tu?
When I was in
matrik, there a lot of people which is
wore tudung labuh,pakai stoking, usrah…time tu sy sedikit blurr…knp pakai semua
tu? Tak rimas ke? Dlm hati selalu je tertnya2…and smpai la masa sy ad dinner
mlm tu…disebabkan saya ambik modul 2 which is mmg majoritinye lelaki…maka kelas
sy pun terdiri drpd pelbagai perangai..hahaha…ada yg Islamic,ada yg biasa2, ada
yang pendiam,kecoh…variety la..alkisahnya, seorg rakan kelas sy seorg lelaki
dri sekolah agama, tahukan dorg mcne..rajin ke masjid,usrah ada pegngan agama
yang tinggi and dia mmg sgt menjaga adab…
Bila ada nye org mcmni bertambah2lah
peminat beliau…ala2 lelaki soleh mcm tu...mlm tu sy excited terlebih agaknya jadi kitrg main ambil2
gambar sekelas..sbb time tu kitaorg menang tmpt ke3 buat video..kami pun bergambar dgn hamperlah tpinya…tgh syok2 bergambar sy xperasan ada gambar
yg sy tertgkp berdua…tpi still ada org lain kat tepi2 tu…nk dijadikan cerita…sy
upoad photo as usual to a facebook…maka byk la org komen2 gmbr tu…bg saya biasa je..sbb sy
mmg xda rasa apa2 as long as classmate…but at his side ini boleh mendtgkn
“fitnah”..time tu sy blurr sgt…fitnah? Sbb apa? Pagi tu sy dpat msg dri die…die
trg kan satu2 apa akibat upload smua2 tu…baru lah sy paham…maka sy delte trus
gmbr tu…nmpak x mcmne Allah dtgkan seorg itu..untk tgur pebuatan kita yang
salah…sy xsalah kan dia…sbb tguran tu datang dari Allah…time tu sy rasa malu
pada diri sgt…smnjak dari itu, sy xpernh ambil gmbr dgn lelaki except
ramai2…mmg sy bertekad dlm diri, "i will not capture a single picture with lelaki yg bukan mahram saya"sbb tak nak menjadi fitnah pada masyarakat..cukuplah jadi special buat zauj sy nnt... :)
Second semester sy
bertekad utnk chnge everything…pakaian,perbuatan percakapan…agar istiqamh…
Saya ingt dlu,bila
saya berubah, ada yg ingt sy main2…Alhamdulillah, smpai sekarang sy x ubah
identity tu…sy dah jatuh cinta dgn islam yang sebenar…saya dh makin paham erti kehidupan..apa tujuan kita hidup..dalam al quran Allah dah berfirman "tidak aku jadikan jin dan manusia melainkan supaya beribadah kpd ku"
Bila sy melnjutkan
pelajaran di UITM..Alhamdulillah! Alhamdulillah! Allah hadirkan sy kawan2 yg istiqamah lakukan amalan yang di
redhai Allah…kawan pergi masjid, pantang dgr ad majlis ilmu..mst ambil
kesempatan utk pergi..even time tu bertimbun2 assignmnt…sbb kami tahu janji
Allah itu pasti,tolong agama Allah…Allah akan tolong kita…
Cukup la smpai disini J
